Bobby Eli – Eli’s Second Coming Ltd. CD

Eli’s Second Coming is een bijzonder en behoorlijk zeldzaam stukje Philadelphia disco- en soulgeschiedenis uit 1977. Het album verscheen oorspronkelijk op het kleine Silver Blue Records, een label dat in deze periode via T.K. Records werd gedistribueerd. Achter het project stond niemand minder dan Bobby Eli, de uit Philadelphia afkomstige gitarist, songwriter, arrangeur en producer die een belangrijke rol speelde achter de schermen van de Philly Soul.

Bobby Eli was als gitarist en arrangeur nauw betrokken bij de beroemde MFSB-familie en werkte in de jaren zeventig intensief binnen de omgeving van Gamble & Huff en Philadelphia International Records. Hij schreef, arrangeerde en speelde mee op talloze producties en ontwikkelde zich tot één van de belangrijke muzikanten achter de typische Philly Sound. Deze plaat is daarom extra interessant: Eli’s Second Coming is zijn enige echte solo-/leaderalbum.

De naam Eli’s Second Coming heeft trouwens een leuke oorsprong. Het openingsnummer is een versie van ‘Eli’s Coming’, de compositie van Laura Nyro die eerder een grote hit was voor Three Dog Night. De titel van het album is dus een woordspeling op dat nummer.

Muzikaal is dit precies het soort plaat waar liefhebbers van Philly disco, Salsoul en obscure seventies funk warm voor lopen. Bobby Eli combineert zijn gitaarwerk met zware orkestrale arrangementen, funky ritmes, vrouwelijke achtergrondzang en een duidelijk op de dansvloer gericht karakter. Een Japanse bespreking omschreef het album treffend als een verzameling dansbare discotracks in de sfeer van Salsoul, met de zware orkestrale sound van MFSB als belangrijke referentie.

Het absolute hoogtepunt is ‘Love Chant’. Deze track verscheen al in 1976 als single en werd een vroege clubfavoriet. De productie is van Bobby Eli en de compositie werd geschreven door Bobby Eli, Ron Kersey en Barbara Ingram. Het nummer combineert een stevige discofloor met de karakteristieke vrouwelijke vocalen van de Sweethearts of Sigma.

Ook in de Amerikaanse muziekpers viel Love Chant op. In een overzicht uit 1976 werd het nummer opgenomen tussen de platen die door discotheken en dj’s sterk werden opgepikt. Dat geeft mooi aan dat Eli’s project al vóór het album een plaats had gevonden binnen de snel groeiende discocultuur.

Opvallend is de muzikale bezetting. Vincent Montana Jr. verzorgt de vibrafoon, terwijl Don Renaldo and His Horns and Strings verantwoordelijk zijn voor de blazers en strijkers. Daarnaast spelen onder anderen Dennis Harris en T.J. Tindall gitaar, Michael “Sugar Bear” Foreman bas en Charles Collins drums en percussie. Dat is een indrukwekkende verzameling namen uit de Philly-studioscene.

‘Love Won’t Let Me Wait’ is een interessante bewerking van het bekende nummer dat later vooral bekend werd door Major Harris. Eli maakt er hier een grotendeels instrumentale, funky discoversie van. ‘Why Don’cha’ en ‘Heavenly’ trekken vervolgens de plaat verder richting de dansvloer, waarbij vooral Heavenly een echte favoriet onder kenners is. Een contemporaine bespreking uit 1977 noemde juist ‘Heavenly’ en ‘Why Don’cha’ als twee van de sterkste nieuwe nummers op het album.

Daarna volgen ‘Hop Scotch’, ‘Foxfire’ en ‘Lickety-Split’. Foxfire is bijzonder omdat het grotendeels instrumentaal is en opnieuw volop ruimte geeft aan de arrangementen en ritmes. Hop Scotch verscheen bovendien als single met Foxfire als B-kant in 1977.

Wat deze plaat zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van Bobby Eli’s Philly-achtergrond en de op dat moment explosief groeiende disco. Het album zit precies tussen de klassieke Philadelphia Soul-producties van Gamble & Huff en de steeds nadrukkelijker op de dansvloer gerichte producties van labels als Salsoul en T.K. De strijkers, blazers, vibrafoon en achtergrondvocalen geven de muziek een rijke orkestrale laag, terwijl bas en drums voor de noodzakelijke drive zorgen.

En juist daarom is dit geen plaat die je moet zien als zomaar een vergeten discoalbum. Eli’s Second Coming is een document van de Philly-studioscene in 1977, gemaakt door een muzikant die normaal gesproken vooral achter de schermen actief was. De Japanse heruitgave maakt het bovendien mogelijk om dit moeilijk verkrijgbare album opnieuw te ontdekken.

Deze editie verscheen als wereldwijde officiële eerste CD-uitgave en werd in Japan uitgebracht met het originele artwork en nieuwe liner notes. De Japanse cataloguspresentatie benadrukte expliciet dat Bobby Eli hiermee zijn enige leaderalbum kreeg en dat het album voor het eerst officieel op CD beschikbaar kwam.

Voor verzamelaars is dat een belangrijk detail. De oorspronkelijke LP uit 1977 is tegenwoordig een gezocht item en het album heeft door zijn combinatie van Bobby Eli, MFSB, Sigma Sound, Don Renaldo, Vincent Montana en Sweethearts of Sigma een uitzonderlijk sterke pedigree.

Deze Japanse editie is daarmee verplichte kost voor liefhebbers van Philly Sound, Salsoul, seventies disco, rare groove en obscure soul. Een album dat destijds misschien te weinig aandacht kreeg, maar inmiddels juist door verzamelaars wordt gewaardeerd om zijn fantastische muzikanten, orkestrale productie en authentieke Philly-groove.